مبانی تئوریک

 
یک فرد سالم دارای لگن خاصره ای سالم، متعادل و طبيعي است. این فرد  در حالت ايستاده و درازكش داراي خط شانه و خط لگني مساوي و افقي است ( دو طرف شانه و تاج ايلياك [1] در دو طرف لگن، قرينه هم بوده ودر يك خط افقي قرار مي گيرند) به شكل زیر نگاه كنيد.
 
 لگن خاصره غیر طبیعی                                لگن خاصره طبیعی

 
 
اگر ستون فقرات انسان با خط لگن خاصره ( و به طور مشخص با مهرة يكم خاجي ) تشكيل يك زاويه قائم بدهد، طول هر دو پا ( در حالت ايستاده يا درازكش ) با هم برابر است. چرا كه طول هر دو پا ارتباط مستقيمي با وضعيت لگن خاصره بيمار دارد.
فردی با این مشخصات و دارای ستون فقرات راست و طبیعی، حداقل از نظر ساختمانی فردی است سالم و قطعا کمتر دچار بیماری ها به ویژه بیماری های سیستم حرکتی می شود.
اما متا سفانه بنا به آمارها، نزدیک به 99 درصد انسان ها، دارای فرم طبیعی نبوده و فاقد مشخصاتی که در بالا به آن اشاره شد، هستند. یعنی دارای لگن خاصره ی نا متعادل و جابه جاشده و خط کمر و شانه ی آن ها در یک امتداد نبوده و مایل می باشد. یعنی یک طرف بالاتر از طرف دیگر قرار دارد. همین طور است طول پاهای آن ها، چنان چه به روی شکم بخوابند. در این حالت نیز یک پا معمولا بلندتر از پای دیگر است.
مهمترین دلیل بروز این وضعیت، مادر زادی است. یعنی مادری که دچار جا به جایی لگن خاصره شده است، قطعا فرزندی متولد خواهد کرد که او نیز دچار جابه جایی لگن خواهد شد، و عمدتأ نیز در همان سمت ( 96 درصد). از سایر عوامل احتمال بروز این وضعیت، می توان از تصادفات، ضربات، افتادگی از بلندی ها یا آوردن فشار بیش از اندازه بر یک سمت بدن، به دلیل کار و غیره نام برد.
در مطالعات آماری انجام شده بر روی 1107 بیمار، نتایج زیر بدست آمد:
 
شرح
تعداد کل
جابه جایی راست
جابه جایی چپ
سالم
تعداد کل بیماران
1107نفر(100%)
641 نفر( 58 %)
450 نفر (41%)
16نفر (1%)
تعداد کل مردان
459 نفر(100%)
240 نفر(52%)
211 نفر(46%)
8 نفر (2%)
تعداد کل زنان
648 نفر(100%)
401 نفر(62%)
211 نفر(46%)
8 نفر (1%)
 
اما این جا به جایی و آثار بعدی آن چگونه بروز می کند و خود را نشان می دهد؟ در این باره به توضیحات زیر توجه فرمائید.


[1]- قلة هر نيمة لگن